Vandaag geen puppies, maar guppies

Puur genieten

Een jaren dertig woning heeft van zichzelf al een stukje charme, sfeer en gezelligheid. Maar, gelukkig bepalen de bewoners – ten dele – zelf hoe leuk het is om in wat voor een huis dan ook te wonen.

Bij ons wisselt het sterk hoe leuk het is in huis. Het ene moment is het puur genieten, het andere vlucht ik liever naar een ander oord. Heb jij dat ook wel eens? Dat is zo afhankelijk van hoe we op elkaar reageren en hoe we ’s morgens ons bed zijn uitgestapt. Vandaag is een dag waarbij we met elkaar meer op dat punt van puur genieten zitten.

Vrije blije meisjesdag

Op vrijdag zijn beide meisjes thuis, maar vandaag is dat anders. De oudste, onze boy van zeven, is vanwege een studiedag vrij van school. Het voelt als een vakantiedagje en daar genieten we allemaal van. De ochtend begon met een ontbijtje voor drie. Manlief, jongste dochter en ik zaten heel relaxed aan een zelfgebakken croissantje met kaas en jam.

De oudste twee mochten namelijk zelf weten wanneer ze hun kleren aan gingen doen en kwamen eten. Daar hebben ze goed gebruik van gemaakt door uitgebreid met de Lego te spelen die ze op hun slaapkamers hebben. Tegen half tien kwamen ze beneden en hebben ze hun croissantje en een bruine boterham gegeten.

Toen kwam het stressmomentje van ons klaarmaken om ergens heen te gaan. We wilden naar het Museum voor Communicatie in Den Haag, maar konden de OV-kidskaarten niet vinden. Die zaten altijd in het voorvakje van hun rugtassen, maar omdat we ze nu niet meer dagelijks gebruiken, heb ik die eruit gehaald. Geen idee natuurlijk waar ik ze ‘goed opgeborgen’ had. De oplossing: met de auto naar Intratuin!

Uitje met drie kids

De Intratuin in Pijnacker is best groot en we hebben ons er uitstekend vermaakt. De jongste slapend, de oudsten met het in- en weer uitladen van allerhande vooral bloeiende plantjes, het uitzoeken van twee mannetjes en vier vrouwtjes guppies, het duwen van de kinderwagen en achterna zitten van een losvliegende vogel. Helaas bleef het niet bij kijken alleen en heeft dochterlief een best leuke porseleinen hertenkop laten vallen. Dat was wel even schrikken, want het was geen goedkoop item. We hebben het eerlijk verteld aan een medewerker en onze excuses aangeboden. Ze gaf aan dat het inderdaad jammer is, maar dat ze het “gewoon gaan afschrijven, dat is het bedrijfsrisico”.

Huisdieren

Thuis hebben we de steentjes voor de bodem van de viskom schoongespoeld en de vissen laten wennen aan de temperatuur van het water. Inmiddels zwemmen ze vrolijk in het rond en hopen we dat ze zich snel voortplanten. We hebben eerder guppies gehad en dat werden er al snel meer, maar nadat er via nieuwe waterplanten ook slakjes in de kom gingen wonen, legden ze al snel allemaal het loodje.

De kans dat er hier ooit een hond of kat in huis komt wonen, is niet groot. De kinderen zouden het natuurlijk graag willen, maar dat moet niet het uitgangspunt zijn om een hond in huis te nemen. We hebben hen voorgehouden dat ze klein moeten beginnen en als dat goed gaat, mag het steeds iets groter. Hopelijk zijn ze dan zelf eerder het huis uit, dan dat het grote dier er hier in komt…

Verder hebben we nog twee luchtzuiverende Calathea’s met pot mee naar huis genomen, wat grootbloemige violen en twee antracietkleurige kussens van Riverdale. Zo kleden we het huis langzamerhand wat meer aan, zodat we ons jaren dertig huis zelf ook nog wat sfeervoller maken. Oh ja, de Duette die we hebben besteld voor in de erker, worden volgende week geplaatst. Een mooi vooruitzicht, letterlijk en figuurlijk.

Wilde dieren

Aan het eind van de middag kijken de kinderen graag even een filmpje. Soms is dat Nijntje (voor de jongste), maar vaak ook Knabbel en Babbel of een natuurfilm over wilde dieren. Kinderen en dieren gaan blijkbaar altijd goed samen. Ondertussen kook ik het eten, knabbelen de kinderen zelf aan een augurk, plak komkommer of ander liefst gezond voorafje en kunnen we eten. Om half negen slapen ze alledrie en komen we zelf bij van de drukke dag en genieten we van de rust in huis. Nog even en de ochtendspits breekt weer aan… wat fijn dat het nu eerst weekend is!

Geniet van het weekend!

Martine

Bron foto: Breeding Guppies

Vijf tips als basis voor raamdecoratie in huis

Bij het inrichten van een woning komt veel kijken. Van meerdere kanten hoorden we dat we in deze periode veel keuzes zouden moeten maken en daar komt het in grote lijnen ook wel op neer. Gelukkig kunnen we meestal snel keuzes maken waarover we na verloop van tijd ook nog tevreden zijn. Tegelijk lopen we ook aan tegen dingen die wat meer denktijd vragen, omdat we niet meteen helder hebben welke mogelijkheden er zijn en wat we dan precies willen. En op zo’n punt zijn we nu beland…

We wonen nu ruim een maand in dit jaren dertig huis en er hangt nog niets voor de ramen. Vanuit ons vorige huis hebben we de gordijnen wel meegenomen, die hebben daar een jaar of twee gehangen en zijn dus nog vrij nieuw. Waarschijnlijk kunnen die wel ergens een nieuw plekje krijgen in dit huis, maar dan de rest nog.

In ons vorige huis hadden we in de woonkamer Duette met het ‘top-down bottom-up’ systeem voor het raam. Het is prettig om de ‘stand’ van de Duette te kunnen afwisselen. ’s Avonds hadden we alleen de bovenrand open, overdag vaak een groot deel boven en onder. Dit willen we hier ook graag weer zo hebben, we denken nog na over de kleur: wit of grijs (en welke tint dan precies…)? Bijkomend voordeel was de isolerende werking, de kou in de winter en de warmte in de zomer bleven beter buiten. Heerlijk!

Bij het nadenken over de raamdecoratie in het hele huis, is het goed om uit te gaan van een bepaalde basis. We willen dat het hele huis één samenhangend geheel blijft en een rustige fijne sfeer uitstraalt. Daarom hebben we vijf uitgangspunten op een rijtje gezet, die we graag met jullie delen:

  1. Stem de kleuren van de raamdecoratie zoveel mogelijk op elkaar af. Wij kiezen voor lichte tinten in wit en grijs;
  2. Laat alles rust uitstralen door eenvoud in materiaal en kleur. Met accessoires als kussens en plaids wordt een huis al leuk genoeg. Wij kiezen voor effen stoffen, dus in één kleur. Het materiaal overheerst niet;
  3. Voorkom teveel tierelantijntjes. Onze voorkeur voor de erker gaat uit naar Duette in plaats van Plissé, omdat daarbij door de dubbele laag stof de verticale touwtjes en de gaatjes die er doorheen lopen niet zichtbaar zijn. Ook de gordijnroedes mogen eenvoudig blijven;
  4. Gebruik voor het creëren van rust de volle breedte van het raamoppervlak in één keer. Plaats liever minder dan meer decoratie. Wij kunnen op de zolder vier korte rolgordijnen van de IKEA plaatsen, maar vinden één rolgordijn over de volle breedte veel mooier. Bij hele grote raampartijen kan dit juist wel weer heel mooi staan;
  5. Besef dat een raamkozijn geen etalage is voor verschillende zware stoffen (laat staan prullaria). Ook hier geldt: less is more! Soms zie je vele lagen stof voor ramen hangen: luxaflex, vitrages, lage of hoge gordijntjes, zware overgordijnen… terwijl een enkele laag voldoende was geweest. Wij beginnen met het belangrijkste en als dat niet voldoende is, kunnen we later altijd nog iets toevoegen.

Met deze tips in ons achterhoofd gaan we ons eigen plan van aanpak verder uitwerken. Hoe het precies wordt? We houden jullie op de hoogte! Er zijn mogelijkheden genoeg…

Bron afbeelding: Macleay Blinds

Verhuizen

In augustus vorig jaar zijn onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers en op 17 december werden deze containers hier de straat ingereden. De eerste dag werden alle spullen uitgeladen en naar de juiste plaats in huis gebracht. De tweede dag hielpen de verhuizers nog tot een uur of twee met het in elkaar zetten van kasten en uitpakken van een aantal grote dozen.

En toen waren ze weg… daar stonden we dan, in ons nieuwe huis, tussen torenhoge stapels dozen!

Van 17 op 18 december konden we hier voor het eerst slapen. De kinderkamers waren het best ingericht, zodat ze een uitstekende eerste nacht konden maken. En hoewel een eerste nacht in een ander bed of nieuwe slaapplaats meestal wat problematisch verloopt (vooral aan het begin van de nacht), sliepen ze hier al snel als roosjes.

Wij zelf belandden op de grond in de werkkamer. Ons hemelbed bleek wat minder ‘hemels’, er ontbraken gek genoeg twee plastic dingetjes die we eerst bij de IKEA moesten halen, voordat het bed gemonteerd kon worden. Die hebben we de dag erna dus meteen opgehaald. Helaas zitten er sinds de verhuizing ook twee grote scheuren in het bed zelf…

In de vorige post schreef ik dat onze hele huisraad enorm goed ingepakt was en dat het verhuisbedrijf geen waarde hecht aan de verschillende spullen. Dat was een mooi verhaal. In de praktijk hebben ze toch een aantal flinke missers gemaakt. De spullen in de eerste container waren goed (soms zelfs te goed) ingepakt. In de tweede container zaten duurdere meubels en die waren ronduit slecht ingepakt, waardoor er onder meer schade is ontstaan aan twee kasten. Tip bij verhuizen: schroef poten en handgrepen van grote zware kasten los bij het inpakken, bewaar ze goed, – evenals plastic dingen en schroeven 😉 – en geef op het verpakkingsmateriaal aan waar bijvoorbeeld de voorkant van de kast zit. De inpakkers waren in ons geval niet de uitpakkers en ook al zijn het professionals, ze kunnen niet ruiken hoe niet standaard meubels ingepakt zijn. Een handgreep is eraf geknapt, heeft de kast wat beschadigd en een deurtje is er zelfs helemaal uitgeklapt, waarbij het scharnier kapot is gegaan. Van een andere kast zijn twee poten afgeknapt. Jammer!

Het gekke is, wanneer je zelf alles gaat verhuizen, zal er ook van alles misgaan. Als een erkend verhuisbedrijf alles voor je doet, accepteer je zoiets minder snel. Het schadeformulier gaan we binnenkort dus ook echt invullen en opsturen.

Een minder kostbare, maar wel lompe actie van de verhuizers was dat ze mijn sieraden op een grote hoop in een verhuisdoos hebben gegooid. Alles lag in vakjes in een la in de kast. Nu is het een grote brei van in elkaar hakende kettinkjes, oorbellen en armbandjes. Ok, het zijn dan geen dure sierraden (die had ik zelf meegenomen), maar aan ieder ding zit wel een verhaal en iets van emotionele waarde. Mannen…

We wonen hier nu bijna vier weken. De tijd vliegt, tegelijk is er al veel werk verzet. We hebben bijzondere feestdagen gehad. Direct al met familie een kerstlunch genoten, heel gezellig! Met oud en nieuw hebben we hier met negen volwassenen en elf kinderen een hele leuke tijd gehad. Op nieuwjaarsdag was de nieuwjaarsduik zelfs onderdeel van het programma. Misschien denk je: “had je daar al zin in?”, maar door mensen uit te nodigen, helpt het ook je huis in orde te krijgen. Het was een flinke stok achter de deur en daardoor schoten we flink op met het uitpakken van die torenhoge stapels dozen. Vlak voor kerst werden de eerste veertig verhuisdozen opgehaald, met dank aan Marktplaats. Met kerst was de begane grond vrij van dozen en al heel aardig ingericht. Met oud en nieuw had ieder een prima plek om te slapen en op dit moment staan er nog maar drie lage torentjes in huis.

Een zinnetje wat de afgelopen weken door mijn hoofd spookte was: “Een verhuizing is geen kattepis.” Geen idee waarom het zo werd geformuleerd, maar ik ben het er wel mee eens. Tegelijk is het super leuk om ’s avonds samen aan het klussen te zijn en alles een plekje te geven. Er een huisje van te maken waar we ons weer helemaal thuis voelen. En met die herkenbare jaren dertig sfeer van ons vorige huis lukt dat al snel heel goed!

Tot de volgende keer!

Groetjes, Martine

Bloomingville | Om je vingers bij af te likken

Volgende week kunnen we berichten schrijven vanuit ons nieuwe huis. Donderdag en vrijdag komen de verhuizers onze huisraad brengen en kan het inrichten beginnen. Begin augustus hebben ze onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers. Alles is erg goed verpakt, zó goed, dat we ons bij een aantal spullen afvragen of de verpakking niet duurder is dan de inhoud. Het verhuisbedrijf houdt geen rekening met de waarde van goederen en zorgt er ook voor dat alles weer op zijn ‘pootjes terecht komt’. Dus gaan ze onze spullen ook monteren en kunnen we een snelle start maken met WONEN in ons gerenoveerde jaren dertig huis.

En daar hebben we enorm veel zin in. We leven nu zo’n vier maanden in hartje Den Haag en liggen qua planning twee maanden achter op schema. Natuurlijk hebben we in ons achterhoofd gehouden dat een flinke verbouwing al snel wat kan uitlopen. Toch is iedereen hier toe aan wat rust en een plek om te settelen. Het vakantiegevoel van onze tijdelijke stek is na vier maanden ook echt wel omgeslagen in een gevoel van ‘wachten’. En wachten is nooit leuk, maar in ons geval wel de moeite waard.

De afgelopen week hebben we twee schilders in huis gehad. Ze hebben op de eerste verdieping en begane grond veel geschuurd, gegrond en geplamuurd. De tweede laag grondverf en het aflakken gaan we zelf stukje bij beetje doen. Wat een heerlijkheid dat ze ons nog even hebben geholpen, voordat we erin gaan! Hulp komt inmiddels van meerdere kanten, heel fijn. Onze ouders kwamen helpen met verven en oppassen en een nieuwe bekende kwam langs met cake en helpt een paar dagen soppen, zo lief!

Ondertussen zijn we ook met de inrichting bezig en wat is het dan leuk om rond te neuzen bij verschillende webshops. En via via kom je dan allerlei mooie merken tegen, zoals vanavond: Bloomingville. Een Deens bedrijf met veel Noorse invloeden. Hun nieuwe catalogus ‘lente/zomer 2016’ staat sinds 1 december online. Geweldig mooie artikelen, om je vingers bij af te likken. De geometrische figuren spreken ons erg aan, je ziet ze terug in heel de catalogus. Stijlvolle metalen draadlampen en prachtig servies, een uitgebreide collectie, frisse kleuren, de eenvoud… alles is zo mooi! Waar zou jij voor gaan?

By the way, bekijk hier de kerstcatalogus van Bloomingville.

Bloomingville afbeelding

Bloomingville

Politiek Den Haag

Vanmiddag hebben we heel cultureel gedaan. Met de kinderen naar het Mauritshuis om onder andere een glimp van ‘Rembrandt? De zaak Saul en David’ op te vangen. Zoonlief moest ik tegenhouden niet te snel door te lopen naar de volgende ruimte (“zó saai…”), dochterlief daardoor aanmanen niet te lang te blijven kijken (“mama, kijk die!”). Met haar ga ik nog wel een keer. Dat is het voordeel van een museumkaart en gratis toegang voor 0 – 18 jarigen.

Een uurtje later liepen we terug naar Centraal Station langs de rustige kant van het Plein. Ineens kwamen Mark Rutte en nog een paar belangrijke mannen in pak en met paraplu van rechts uit de Tweede Kamer lopen. We lachten even vriendelijk naar elkaar. Ook al is het de meest logische plaats om hem daar tegen te komen, het voelde best bijzonder. Voor mij dan, want de kinderen kennen hem amper. Als goede moeder heb ik hen uitgelegd dat hij “de belangrijkste man van Nederland is, op de koning na”.

Maar wie was de premier in de jaren dertig? Van 1929 tot 1933 was dat Charles Ruys de Beerenbrouck (zijn derde periode als premier van Nederland) van de Roomsch-Katholieke Staatspartij, van 1933 tot 1939 Hendrikus Colijn (zijn tweede tot en met vijfde periode) van de Anti-Revolutionaire Partij en van 1939 tot 1940 Dirk Jan de Geer (zijn laatste periode vanwege ontslag) van de Christelijk-Historische Unie. Met dank aan Wikipedia. In die tijd moest Europa de gevolgen van de eerste wereldoorlog verwerken. Het waren geen makkelijke tijden. De politieke en economische problemen waren groot. Denk aan de internationale economische crisis die van invloed was op de levensomstandigheden van velen.

En de kinderen? Zij zijn te jong om zich hierin te verdiepen en nemen genoegen met mijn woorden. Eenmaal thuis verdiepen zij zich in het koninkrijk van Arendelle en de prinsessen Elsa en Anna. De film Frozen blijft keer op keer spannend tot de laatste minuut.

elsa en anna

Kenmerken van een jaren dertig woning

Onderstaande foto’s laten een aantal kenmerken zien van een jaren dertig woning. In plaats van hoogglans wit kan gekozen worden voor kleuren die beter aansluiten bij de stijl uit die tijd. Sigma heeft 16 kleuren geselecteerd en de naam ‘Hollandse jaren 30’ gegeven. Deze kleuren zijn natuurlijk ook goed te combineren met hoogglans wit.

Residence heeft ook een sprekend artikel gepubliceerd over huizen uit de jaren dertig. Daarin worden veel kenmerken genoemd. De moeite waard om even te lezen!

Deurkruk

Origineel: de deur met panelen. De deurkruk is in jaren dertig stijl.

En suite kast

Origineel: de kastdeur met panelen. De deurknop is ook hier in jaren dertig stijl.

Potkachel

Origineel: potkachel ETNA SUN 5324 uit ongeveer 1920. Afmetingen 78 cm hoog, 35 cm breed en 35 cm diep

Sierelement schouw

Origineel: de glimmende zwarte en blauw/groene tegeltjes. Marmeren tegels zijn overschilderd met mat zwarte muurverf.

Origineel: trap en leuning langs de muur

Origineel: trap en leuning langs de muur. Links is een extra leuning geplaatst. De originele loper is vervangen door een nieuwe.

Deurbeslag, nieuw, maar heel erg 'jaren dertig'.

Deurbeslag, nieuw, maar heel erg ‘jaren dertig’.

Glas-in-lood ramen

Veel huizen uit de jaren dertig hebben de authentieke deuren en suite met glas-in-lood. Dat zijn deuren tussen een voor- en achterkamer, vrijwel altijd schuifdeuren. Ze zijn erg geliefd en geven een woonkamer een geweldige uitstraling. Vroeger hielden ze de warmte vast in elke kamer, tegenwoordig is die functie minder belangrijk en verbinden ze beide kamers juist tot een mooie eenheid. In De Genestetstraat in Zwolle zijn in deze ramen groene zeepaardjes verwerkt, heel mooi! Leuk als je deze ergens in huis hebt kunnen bewaren, ook als de en suite deuren verwijderd zijn. In een van de huizen is dat gedaan door het raam te verplaatsen naar een raam op de plaats waar eerst deur naar de voorkamer was.

Een pas gestart blog over ‘meesterlijk glas’ van Glasatelier Oud Ittersum uit Zwolle. Daar worden glas-in-lood ramen gerestaureerd, bijvoorbeeld omdat ze bol staan of rammelen. Het glas-in-loodraam van de keukendeur van ons huis zou daar een tweede leven kunnen krijgen. Daarna kan hij een andere plek krijgen in huis. De muur tussen de kamer en keuken wordt namelijk open gebroken, waardoor deze deur niet meer nodig is. Er ontstaat dan ruimte voor een keuken in hoekopstelling.

Momenteel (augustus 2015) exposeert glaskunstenaar en glazenier
Theo W. Verboom – werkzaam bij Glasatelier Oud Ittersum – een deel van zijn werk bij Gallery France in Beynac-et-Cazenac aan de La Dordogne.

We hebben de sleutel!

Vrijdagmiddag was het zover, we gingen naar de notaris voor de levering van ons nieuwe huis. Vooraf hebben we met de makelaars nog een rondje door het huis gelopen om te zien hoe het er nu bij stond. Er was weinig veranderd, het onkruid stond een meter hoog in de tuin. Mijn handen jeukten om er wat aan te gaan doen, maar we hebben eerst de sleutel in ontvangst genomen. Nadat alle noodzakelijke formulieren waren voorgelezen en ondertekend, werden we gefeliciteerd en kregen we de sleutel. Het huis is van ons (lees: de bank, maar toch…). We kunnen erin en eruit wanneer we maar willen. En, het klus project kan beginnen!

In het vorige bericht stond dat we eerst zouden kijken of er een granito vloer in de hal en keuken ligt.

De vloerbedekking zit stevig vastgelijmd op een – zo klinkt het – houten vloer. Als het huis van ons is, kunnen we de vloerbedekking lostrekken en gaan kijken wat we aantreffen.

We zijn gaan kijken. De parketvloer in de kamer ligt ook in de hal. Waarschijnlijk op beton. Helaas, geen granito. In de keuken liggen plavuizen, daaronder kunnen we nu nog niet kijken, maar de kans is groot dat het hier ook gaat om een betonvloer. Misschien kan de houten vloer – net als in de woonkamer – gerestaureerd worden. Voor de keuken, toiletten en badkamer kiezen we dezelfde vloertegel. Dat creëert eenheid in het huis.

Op zolder hebben de kinderen zich uitgeleefd met het eraf scheuren van behang. Dat mochten ze in ons oude huis ook twee keer doen. Wat een feest!

We hebben de zolder nog eens goed bekeken en willen met de aannemer in overleg over plan A en plan B. Plan A ligt er al, plan B overwegen we. We willen weten wat het prijsverschil zal zijn, voordat we een keuze maken. Plan A is het weer mooi maken van de slaapkamers en plaatsen van een extra badkamer. Bij plan B komt het erop neer dat we de zolder helemaal leegtrekken en opnieuw inrichten. Aangezien de muren, plafonds en het dak zo lelijk, vochtig en deels rot zijn, moeten deze ook bij plan A grotendeels worden vervangen. Wordt vervolgd.

Elke keer dat we tot nu toe in het huis zijn geweest, kijken we er anders tegenaan. De eerste keer dachten we dat het mega groot was, de tweede keer dat de achtertuin veel kleiner was, de derde keer dat de overloop op zolder een zee van ruimte bood, de vierde keer dat we de keuken en badkamer moesten uitbouwen en de laatste keer dat alles precies goed genoeg wordt. We zijn nog steeds verliefd op het huis en de prachtige ligging. Het voordeel van een dertiger jaren woning waar sinds lange tijd amper iets aan is gedaan: het kan alleen maar mooier worden.

En om het warme weer van vandaag te vieren, nemen we eerst een lekker ijsje!

shutterstock_288985610

Een heerlijk vooruitzicht…

Copyright foto: Kseniia Perminova

We krijgen de sleutel…

Het verhaal gaat beginnen, we kunnen er bijna in, vanmiddag krijgen we de sleutel. De aannemer zal de komende maanden veel werk verrichten, zodat we er in het najaar ook in kunnen wonen. Vandaag gaan we eerst eens kijken of we ons rijk mogen rekenen met een echte granito vloer in de hal en keuken. De vloerbedekking zit stevig vastgelijmd op een – zo klinkt het – houten vloer. Als het huis van ons is, kunnen we de vloerbedekking lostrekken en gaan kijken wat we aantreffen.

En als het een granitovloer is, hoe zal het eruit zien? Vaak zijn er scheuren ontstaan in de loop van de tijd. De kleur is niet zo mooi als eerst, een beetje grauw. Gelukkig zijn er bedrijven die dit mooi kunnen herstellen. Bij vrienden heb ik het resultaat gezien, prachtig! Ik zal ze eens vragen door wie zij dit hebben laten doen.

De muren zullen worden gestript, de plafonds en de vloer in de woonkamer gerestaureerd. Ze gaan de lekkages fixen en nog veel meer dingen doen. We zullen nog heel wat keuzes moeten maken.

De huidige keuken zal worden vervangen. Het is een luxe Bruynzeel keuken die het zeker veertig jaar heeft volgehouden. De keukenverkoper belde vanochtend al op tijd om een afspraak te maken voor het inmeten van de keuken. Half oktober zal de keuken worden geplaatst. We hebben gekozen voor een moderne keuken, mat wit met een werkblad van natuursteen. Het heeft een beetje een beton-look. De keuken is voorzien van allerlei gemakken. Dat kan anno 2015. We zijn erg goed geslaagd bij Hans te Wildt in Elten, net over de grens bij Arnhem. Een mooie showroom, eerlijke service, goede prijs en een leuke kinderhoek.

We vieren het vandaag met een kopje koffie en appeltaart. De koffie is uitstekend, maar de appeltaart wat minder. Die van mijn moeder is echt veel lekkerder! Ik complimenteer de ober met de koffie en blijk niet de eerste te zijn. Het nieuwe apparaat en de bijzondere koffiebonen schijnen bij veel mensen in de smaak te vallen. Hoe zal de koffie smaken die wij over een tijdje in ons nieuwe huis drinken?

Naschrift: we hebben de sleutel!

De tandenborstel, gemeengoed vanaf 1938

Vandaag de dag gebruikt een groot deel van de wereldbevolking dagelijks een tandenborstel, maar in de jaren ’30 was het kleine borsteltje nog niet zo bekend. De allereerste tandenborstel stamt uit 1498, daarmee zou je nu je tanden niet meer willen poetsen.

  
Dat ook de tanden goed gepoetst moeten worden, wist men al heel lang. De manier waarop ontwikkelde en verfijnde zich steeds meer. Wat een geluk dat we inmiddels zulke ingenieuze tandenborstels hebben. Bovendien kunnen we kiezen uit een heel groot assortiment hand- en elektrische borstels, groottes, hardheden, kleuren en vormen. Het poetsen is één groot feest geworden met dank aan de uitvinding van de tandenborstel met synthetische haren in 1938.

“Het Amerikaanse chemiebedrijf Du Pont van Eleuthère Irénée du Pont ontwikkelde in de jaren dertig verschillende materialen zoals synthetisch rubber, polyester en nylon. In 1938 brachten zij de eerste tandenborstel met nylon haren op de markt. De tandenborstel werd gemakkelijk beschikbaar voor iedereen, groeide in populariteit en in de decennia erna volgden vele nieuwe types. Inmiddels is de tandenborstel niet meer weg te denken uit ieders badkamer.”

Bron citaat: IS Geschiedenis