Verhuizen

In augustus vorig jaar zijn onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers en op 17 december werden deze containers hier de straat ingereden. De eerste dag werden alle spullen uitgeladen en naar de juiste plaats in huis gebracht. De tweede dag hielpen de verhuizers nog tot een uur of twee met het in elkaar zetten van kasten en uitpakken van een aantal grote dozen.

En toen waren ze weg… daar stonden we dan, in ons nieuwe huis, tussen torenhoge stapels dozen!

Van 17 op 18 december konden we hier voor het eerst slapen. De kinderkamers waren het best ingericht, zodat ze een uitstekende eerste nacht konden maken. En hoewel een eerste nacht in een ander bed of nieuwe slaapplaats meestal wat problematisch verloopt (vooral aan het begin van de nacht), sliepen ze hier al snel als roosjes.

Wij zelf belandden op de grond in de werkkamer. Ons hemelbed bleek wat minder ‘hemels’, er ontbraken gek genoeg twee plastic dingetjes die we eerst bij de IKEA moesten halen, voordat het bed gemonteerd kon worden. Die hebben we de dag erna dus meteen opgehaald. Helaas zitten er sinds de verhuizing ook twee grote scheuren in het bed zelf…

In de vorige post schreef ik dat onze hele huisraad enorm goed ingepakt was en dat het verhuisbedrijf geen waarde hecht aan de verschillende spullen. Dat was een mooi verhaal. In de praktijk hebben ze toch een aantal flinke missers gemaakt. De spullen in de eerste container waren goed (soms zelfs te goed) ingepakt. In de tweede container zaten duurdere meubels en die waren ronduit slecht ingepakt, waardoor er onder meer schade is ontstaan aan twee kasten. Tip bij verhuizen: schroef poten en handgrepen van grote zware kasten los bij het inpakken, bewaar ze goed, – evenals plastic dingen en schroeven ūüėČ – en geef op het verpakkingsmateriaal aan waar bijvoorbeeld de voorkant van de kast zit. De inpakkers waren in ons geval niet de uitpakkers en ook al zijn het professionals, ze kunnen niet ruiken hoe niet standaard meubels ingepakt zijn. Een handgreep is eraf geknapt, heeft de kast wat beschadigd en een deurtje is er zelfs helemaal uitgeklapt, waarbij het scharnier kapot is gegaan. Van een andere kast zijn twee poten afgeknapt. Jammer!

Het gekke is, wanneer je zelf alles gaat verhuizen, zal er ook van alles misgaan. Als een erkend verhuisbedrijf alles voor je doet, accepteer je zoiets minder snel. Het schadeformulier gaan we binnenkort dus ook echt invullen en opsturen.

Een minder kostbare, maar wel lompe actie van de verhuizers was dat ze mijn sieraden op een grote hoop in een verhuisdoos hebben gegooid. Alles lag in vakjes in een la in de kast. Nu is het een grote brei van in elkaar hakende kettinkjes, oorbellen en armbandjes. Ok, het zijn dan geen dure sierraden (die had ik zelf meegenomen), maar aan ieder ding zit wel een verhaal en iets van emotionele waarde. Mannen…

We wonen hier nu bijna vier weken. De tijd vliegt, tegelijk is er al veel werk verzet. We hebben bijzondere feestdagen gehad. Direct al met familie een kerstlunch genoten, heel gezellig! Met oud en nieuw hebben we hier met negen volwassenen en elf kinderen een hele leuke tijd gehad. Op nieuwjaarsdag was de nieuwjaarsduik zelfs onderdeel van het programma. Misschien denk je: “had je daar al zin in?”, maar door mensen uit te nodigen, helpt het ook je huis in orde te krijgen. Het was een flinke stok achter de deur en daardoor schoten we flink op met het uitpakken van die torenhoge stapels dozen. Vlak voor kerst werden de eerste veertig verhuisdozen opgehaald, met dank aan Marktplaats. Met kerst was de begane grond¬†vrij van dozen¬†en al heel aardig ingericht. Met oud en nieuw had ieder een prima plek om te slapen en op dit moment staan er nog maar drie lage torentjes in huis.

Een zinnetje wat de afgelopen weken door mijn hoofd spookte was: “Een verhuizing is geen kattepis.” Geen idee waarom het zo werd geformuleerd, maar ik ben het er wel mee eens. Tegelijk is het super leuk om ’s avonds samen aan het klussen te zijn en alles een plekje te geven. Er een huisje van te maken waar we ons weer helemaal thuis voelen. En met die herkenbare jaren dertig sfeer van ons vorige huis lukt dat al snel heel goed!

Tot de volgende keer!

Groetjes, Martine

Advertenties

Welkom bij Woonook!

De blog over wonen in een jaren ’30 huis, waarbij alle ‘nooks’ aan bod komen: de hoekjes van het hele huis, het huis uit 1934. We krijgen 31 juli de sleutel, doen de deur open en gaan ontdekken wat elke hoek te bieden heeft.

Sinds de jaren ’70 is er weinig meer aan dit huis gedaan. Er zit jute op de muren, de keuken is bruin met¬†oranje en de badkamer groen. Hier en daar is een beugel bevestigd aan de muur, voor extra houvast. De granito vloer is bedekt, evenals het marmer. De schouw is afgetimmerd en het dak lekt.

Wij gaan er weer wat moois van maken, met veel hulp, want we zijn geen echte klussers en geven het grove werk graag uit handen.

Met het schrijven van dit blog willen we allereerst onszelf motiveren er iets moois van te maken. Elke week een nieuwe post? We zullen het zien. En als je mee wilt lezen: welkom en leuk als je ook eens een reactie achterlaat. Wie weet raak je door dit blog ge√Įnspireerd een soortgelijk¬†project aan te gaan en kunnen we elkaar op de hoogte houden van onze ervaringen.