Verhuizen

In augustus vorig jaar zijn onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers en op 17 december werden deze containers hier de straat ingereden. De eerste dag werden alle spullen uitgeladen en naar de juiste plaats in huis gebracht. De tweede dag hielpen de verhuizers nog tot een uur of twee met het in elkaar zetten van kasten en uitpakken van een aantal grote dozen.

En toen waren ze weg… daar stonden we dan, in ons nieuwe huis, tussen torenhoge stapels dozen!

Van 17 op 18 december konden we hier voor het eerst slapen. De kinderkamers waren het best ingericht, zodat ze een uitstekende eerste nacht konden maken. En hoewel een eerste nacht in een ander bed of nieuwe slaapplaats meestal wat problematisch verloopt (vooral aan het begin van de nacht), sliepen ze hier al snel als roosjes.

Wij zelf belandden op de grond in de werkkamer. Ons hemelbed bleek wat minder ‘hemels’, er ontbraken gek genoeg twee plastic dingetjes die we eerst bij de IKEA moesten halen, voordat het bed gemonteerd kon worden. Die hebben we de dag erna dus meteen opgehaald. Helaas zitten er sinds de verhuizing ook twee grote scheuren in het bed zelf…

In de vorige post schreef ik dat onze hele huisraad enorm goed ingepakt was en dat het verhuisbedrijf geen waarde hecht aan de verschillende spullen. Dat was een mooi verhaal. In de praktijk hebben ze toch een aantal flinke missers gemaakt. De spullen in de eerste container waren goed (soms zelfs te goed) ingepakt. In de tweede container zaten duurdere meubels en die waren ronduit slecht ingepakt, waardoor er onder meer schade is ontstaan aan twee kasten. Tip bij verhuizen: schroef poten en handgrepen van grote zware kasten los bij het inpakken, bewaar ze goed, – evenals plastic dingen en schroeven 😉 – en geef op het verpakkingsmateriaal aan waar bijvoorbeeld de voorkant van de kast zit. De inpakkers waren in ons geval niet de uitpakkers en ook al zijn het professionals, ze kunnen niet ruiken hoe niet standaard meubels ingepakt zijn. Een handgreep is eraf geknapt, heeft de kast wat beschadigd en een deurtje is er zelfs helemaal uitgeklapt, waarbij het scharnier kapot is gegaan. Van een andere kast zijn twee poten afgeknapt. Jammer!

Het gekke is, wanneer je zelf alles gaat verhuizen, zal er ook van alles misgaan. Als een erkend verhuisbedrijf alles voor je doet, accepteer je zoiets minder snel. Het schadeformulier gaan we binnenkort dus ook echt invullen en opsturen.

Een minder kostbare, maar wel lompe actie van de verhuizers was dat ze mijn sieraden op een grote hoop in een verhuisdoos hebben gegooid. Alles lag in vakjes in een la in de kast. Nu is het een grote brei van in elkaar hakende kettinkjes, oorbellen en armbandjes. Ok, het zijn dan geen dure sierraden (die had ik zelf meegenomen), maar aan ieder ding zit wel een verhaal en iets van emotionele waarde. Mannen…

We wonen hier nu bijna vier weken. De tijd vliegt, tegelijk is er al veel werk verzet. We hebben bijzondere feestdagen gehad. Direct al met familie een kerstlunch genoten, heel gezellig! Met oud en nieuw hebben we hier met negen volwassenen en elf kinderen een hele leuke tijd gehad. Op nieuwjaarsdag was de nieuwjaarsduik zelfs onderdeel van het programma. Misschien denk je: “had je daar al zin in?”, maar door mensen uit te nodigen, helpt het ook je huis in orde te krijgen. Het was een flinke stok achter de deur en daardoor schoten we flink op met het uitpakken van die torenhoge stapels dozen. Vlak voor kerst werden de eerste veertig verhuisdozen opgehaald, met dank aan Marktplaats. Met kerst was de begane grond vrij van dozen en al heel aardig ingericht. Met oud en nieuw had ieder een prima plek om te slapen en op dit moment staan er nog maar drie lage torentjes in huis.

Een zinnetje wat de afgelopen weken door mijn hoofd spookte was: “Een verhuizing is geen kattepis.” Geen idee waarom het zo werd geformuleerd, maar ik ben het er wel mee eens. Tegelijk is het super leuk om ’s avonds samen aan het klussen te zijn en alles een plekje te geven. Er een huisje van te maken waar we ons weer helemaal thuis voelen. En met die herkenbare jaren dertig sfeer van ons vorige huis lukt dat al snel heel goed!

Tot de volgende keer!

Groetjes, Martine

Advertenties

De tijd van Sinterklaas

De winter is in aantocht. We dachten dan toch echt wel in ons nieuwe huis te wonen. Over een maandje is dat zo, als alles goed gaat. De winterjassen hebben we niet meegenomen naar ons tijdelijke adres. Toen ik op het schoolplein aan een paar moeders vertelde dat we hier thuis nog een discussie over hebben gehad (wel of niet naar de opslag), kregen we de dagen daarna spontaan drie winterjassen voor de kinderen. Geweldig, zulke meedenkende moeders! Half december kunnen onze kids hun eigen winterjassen weer aan. We kijken erg uit naar onze eigen spullen, die ergens in Nederland opgeslagen zijn. Geen idee waar.

Het is al even geleden dat we een bericht hebben gepost. Inmiddels is er veel gebeurd. Het huis is bijna zover af dat we er in kunnen wonen. Volgende week rondt de aannemer het werk af en vertrekken de bouwvakkers. Wat hebben ze goed werk geleverd! Daarna gaan we zelf nog een paar weken verven, want al het houtwerk gaan we zelf verven. Dat is nog een hele klus, maar we gaan ervoor.

Eerder schreef ik over het kiezen van behang voor onder andere de kinderkamers. We hebben een keus gemaakt en het behangen is zelfs al klaar, voorlopig. Misschien gaan we nog wel meer muurtjes behangen, maar het heeft nu niet de hoogste prioriteit. We hebben uiteindelijk iets anders gekozen dan we op die bewuste avond hadden opgesomd. Voor onze jongste dochter hebben we een leuk roze bloemetjesbehang gevonden, voor onze zoon en grote dochter hebben we superleuk behang gekozen met allemaal frames, die ze zelf kunnen inkleuren, verven, beplakken met plaatjes en foto’s en gekleurd tape, in wit/zwart en roze/zwart. De logeerkamer heeft een designbehangetje gekregen in donkergrijs met print. Het is erg mooi geworden. Daarnaast hebben we voor de jongenskamer een groene wand en voor de meidenkamers een roze wand van matte muurverf erbij gekozen. Heerlijk, dat er zoveel te kiezen valt bij de inrichting.

De vloeren zijn voorzien van laminaat en afgewerkt met plakplinten (die hier en daar alweer loslaten… niet erg mooi, maar dat plakken we wel weer vast en nu hoefden de bestaande plinten niet van de muur). Op zolder zijn de kozijnen behandeld en in de grondverf gezet, met dank aan onze geweldige (schoon)vader. Het gereedschap van de aannemer is ondertussen meegenomen door bandieten (heel bijzondere mensen die niet in ons huis horen te komen), de keuken is geplaatst, het sanitair hangt bijna compleet in de badkamers en toiletten. De IKEA is vergeten een onderdeel te leveren, zodat we daar morgen nog even achteraan moeten. De gotische nokvorsten worden binnenkort nog vervangen (dure dingen!), de eerste lekkages hebben – hoe jammer ook – vlekken veroorzaakt op de nieuwe wanden. De vaste trap naar de bovenste verdieping is geplaatst en voorzien van een prachtig hekwerk. De vloer op de begane grond is geschuurd en wordt de komende week in de olie gezet. Wow, wat kwam er een geweldig mooie vloer tevoorschijn! De eerste meubeltjes (stoelen en een box) zijn in het huis gebracht (bedankt pap en mam!) en de trampoline van de buren is ook uitgetest.

Kortom, er is nogal wat werk verzet en het wordt ook wel tijd dat we onze intrek nemen in dit huis en deze buurt.

Sinterklaas vieren we nog in ons appartement. Hoe Piet de schoenen moet vullen, is een raadsel voor de kinderen. Een schoorsteen hebben we hier immers niet. Dat probleem bestaat volgend jaar niet meer. In het nieuwe huis kan Piet gewoon weer via de schoorsteen komen, maar misschien is het geloof in dit feest dan een beetje minder groot. We zullen zien.

Tot een volgende keer!