Verhuizen

In augustus vorig jaar zijn onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers en op 17 december werden deze containers hier de straat ingereden. De eerste dag werden alle spullen uitgeladen en naar de juiste plaats in huis gebracht. De tweede dag hielpen de verhuizers nog tot een uur of twee met het in elkaar zetten van kasten en uitpakken van een aantal grote dozen.

En toen waren ze weg… daar stonden we dan, in ons nieuwe huis, tussen torenhoge stapels dozen!

Van 17 op 18 december konden we hier voor het eerst slapen. De kinderkamers waren het best ingericht, zodat ze een uitstekende eerste nacht konden maken. En hoewel een eerste nacht in een ander bed of nieuwe slaapplaats meestal wat problematisch verloopt (vooral aan het begin van de nacht), sliepen ze hier al snel als roosjes.

Wij zelf belandden op de grond in de werkkamer. Ons hemelbed bleek wat minder ‘hemels’, er ontbraken gek genoeg twee plastic dingetjes die we eerst bij de IKEA moesten halen, voordat het bed gemonteerd kon worden. Die hebben we de dag erna dus meteen opgehaald. Helaas zitten er sinds de verhuizing ook twee grote scheuren in het bed zelf…

In de vorige post schreef ik dat onze hele huisraad enorm goed ingepakt was en dat het verhuisbedrijf geen waarde hecht aan de verschillende spullen. Dat was een mooi verhaal. In de praktijk hebben ze toch een aantal flinke missers gemaakt. De spullen in de eerste container waren goed (soms zelfs te goed) ingepakt. In de tweede container zaten duurdere meubels en die waren ronduit slecht ingepakt, waardoor er onder meer schade is ontstaan aan twee kasten. Tip bij verhuizen: schroef poten en handgrepen van grote zware kasten los bij het inpakken, bewaar ze goed, – evenals plastic dingen en schroeven ūüėČ – en geef op het verpakkingsmateriaal aan waar bijvoorbeeld de voorkant van de kast zit. De inpakkers waren in ons geval niet de uitpakkers en ook al zijn het professionals, ze kunnen niet ruiken hoe niet standaard meubels ingepakt zijn. Een handgreep is eraf geknapt, heeft de kast wat beschadigd en een deurtje is er zelfs helemaal uitgeklapt, waarbij het scharnier kapot is gegaan. Van een andere kast zijn twee poten afgeknapt. Jammer!

Het gekke is, wanneer je zelf alles gaat verhuizen, zal er ook van alles misgaan. Als een erkend verhuisbedrijf alles voor je doet, accepteer je zoiets minder snel. Het schadeformulier gaan we binnenkort dus ook echt invullen en opsturen.

Een minder kostbare, maar wel lompe actie van de verhuizers was dat ze mijn sieraden op een grote hoop in een verhuisdoos hebben gegooid. Alles lag in vakjes in een la in de kast. Nu is het een grote brei van in elkaar hakende kettinkjes, oorbellen en armbandjes. Ok, het zijn dan geen dure sierraden (die had ik zelf meegenomen), maar aan ieder ding zit wel een verhaal en iets van emotionele waarde. Mannen…

We wonen hier nu bijna vier weken. De tijd vliegt, tegelijk is er al veel werk verzet. We hebben bijzondere feestdagen gehad. Direct al met familie een kerstlunch genoten, heel gezellig! Met oud en nieuw hebben we hier met negen volwassenen en elf kinderen een hele leuke tijd gehad. Op nieuwjaarsdag was de nieuwjaarsduik zelfs onderdeel van het programma. Misschien denk je: “had je daar al zin in?”, maar door mensen uit te nodigen, helpt het ook je huis in orde te krijgen. Het was een flinke stok achter de deur en daardoor schoten we flink op met het uitpakken van die torenhoge stapels dozen. Vlak voor kerst werden de eerste veertig verhuisdozen opgehaald, met dank aan Marktplaats. Met kerst was de begane grond¬†vrij van dozen¬†en al heel aardig ingericht. Met oud en nieuw had ieder een prima plek om te slapen en op dit moment staan er nog maar drie lage torentjes in huis.

Een zinnetje wat de afgelopen weken door mijn hoofd spookte was: “Een verhuizing is geen kattepis.” Geen idee waarom het zo werd geformuleerd, maar ik ben het er wel mee eens. Tegelijk is het super leuk om ’s avonds samen aan het klussen te zijn en alles een plekje te geven. Er een huisje van te maken waar we ons weer helemaal thuis voelen. En met die herkenbare jaren dertig sfeer van ons vorige huis lukt dat al snel heel goed!

Tot de volgende keer!

Groetjes, Martine

Advertenties

Bloomingville | Om je vingers bij af te likken

Volgende week kunnen we berichten schrijven vanuit ons nieuwe huis. Donderdag en vrijdag komen de verhuizers onze huisraad brengen en kan het inrichten beginnen. Begin augustus hebben ze onze spullen opgeslagen in twee zeecontainers. Alles is erg goed verpakt, z√≥ goed, dat we ons bij een aantal spullen afvragen of¬†de verpakking niet¬†duurder is dan de inhoud. Het verhuisbedrijf houdt geen rekening met de waarde van goederen en zorgt er ook voor dat alles weer op zijn ‘pootjes terecht komt’. Dus gaan ze onze spullen ook monteren en kunnen we een snelle start maken met WONEN in ons gerenoveerde jaren dertig huis.

En daar hebben we enorm veel zin in. We leven nu zo’n vier maanden in hartje Den Haag en liggen qua planning twee maanden achter op schema. Natuurlijk hebben we in ons achterhoofd gehouden dat een flinke verbouwing al snel wat kan uitlopen. Toch is iedereen hier toe aan wat rust en een plek om te settelen. Het vakantiegevoel van onze tijdelijke stek is na vier maanden ook echt wel omgeslagen in een gevoel van ‘wachten’. En wachten is nooit leuk, maar in ons geval wel de moeite waard.

De afgelopen week hebben we twee schilders in huis gehad. Ze hebben op de eerste verdieping en begane grond veel geschuurd, gegrond en geplamuurd. De tweede laag grondverf en het aflakken gaan we zelf stukje bij beetje doen. Wat een heerlijkheid dat ze ons nog even hebben geholpen, voordat we erin gaan! Hulp komt inmiddels van meerdere kanten, heel fijn. Onze ouders kwamen helpen met verven en oppassen en een nieuwe bekende kwam langs met cake en helpt een paar dagen soppen, zo lief!

Ondertussen zijn we ook met de inrichting bezig en wat is het dan leuk om rond te neuzen bij¬†verschillende webshops. En via via kom je dan allerlei mooie merken tegen, zoals vanavond: Bloomingville. Een Deens bedrijf met veel Noorse invloeden. Hun nieuwe catalogus ‘lente/zomer 2016’ staat sinds 1 december online. Geweldig mooie artikelen, om je vingers bij af te likken. De geometrische figuren spreken ons erg aan, je ziet ze terug in heel de catalogus. Stijlvolle metalen draadlampen en prachtig servies, een uitgebreide collectie, frisse kleuren, de eenvoud… alles is zo mooi! Waar zou jij voor gaan?

By the way, bekijk hier de kerstcatalogus van Bloomingville.

Bloomingville afbeelding

Bloomingville

Hoera voor prinses Amalia

Op de verjaardag van prinses Amalia zijn we even uit de drukte ontsnapt. We hebben een heerlijke wandeling door het centrum van Den Haag gemaakt. Mijn lieve moeder is er deze week om ons te helpen. Samen met onze jongste dochter hebben we een rondje Binnenhof gelopen. Het was erg lekker weer, beetje warm bijna. Ik was nog niet eerder aan het eind van de middag in de stad geweest en doordat het schemerig was, konden we ook goed naar binnen kijken. De gebouwen zijn van de buitenkant ook mooi, maar de enorme zalen en gangen zijn echt mooi om te zien.

We zagen bij de hofvijver tropische vogels, heel bijzonder. Geen idee wat voor vogelsoort het was, maar het leken grote kanaries. Hierbij een kort filmpje en wat foto’s.

5 januari 2016: de vogels zitten ook in de boom voor ons nieuwe huis. Het gaat om halsbandparkieten, een tropische vogel die inmiddels veel voorkomt in de grote steden.

Volgende week gaan we over!!!


  
  

Huizen van gemberkoek

Vandaag zijn we aan het bakken geslagen! Ouderwets gezellig in de tijd van “Heel Holland bakt”. Om in de stemming te blijven, hebben we huisjes gebakken, van gemberkoek. Het recept komt uit het boek “koekjes, biscuits & brownies” van Catherine Atkinson. 

Vanmorgen hebben we eerst het deeg gemaakt, dit moest een uurtje in de koelkast.

Vanmiddag zijn we begonnen met het uitrollen en snijden van het deeg. Hiervoor gebruikten we een stuk karton in de vorm van de huisjes. Heel handig om dit vooraf te maken. De raampjes sneden we eruit, voordat de huisjes de oven ingingen.

Een kwartier op 180 graden was lang genoeg. Terwijl de gebakken huisjes op een rooster lagen af te koelen, haalden we chocolade glazuur en versiersels op bij de supermarkt dichtbij. Daarna vermaakten de kinderen, vier deze middag, zich zeker een uur in het Haagse Bos. Even heerlijk klimmen, rennen en spelen in de speeltuin en ze hadden weer volop aandacht voor het versieren van de huisjes.

Hier zijn ze drie kwartier mee bezig geweest, ik deed natuurlijk heerlijk mee. Zo kon ook de jongste een eigen koekhuisje krijgen.

We hebben erg genoten van het maken van deze straat en genieten morgen dubbelop van deze lekkernijen.

Fijne zondag!